Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/11448 E. 2016/11174 K. 27.12.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11448
KARAR NO : 2016/11174
KARAR TARİHİ : 27.12.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın Tuzla İlçesi Gemi Yan Sanayi Sitesinde arsa sahipleri adına yönetim ofisi kurup bu inşaattaki toprak sahiplerini temsil ettiğini söyleyerek katılana aynı yerdeki ..... bulunan sahibinin .... olduğunu söylediği işyerini kiraladığı, aralarında kira sözleşmesi yaptıkları ve bir yıllık kira bedeli olan 10.200 TL yi ... hesabına gönderttiği, sanığın işyerini teslim etmeden katılana işyeri sahibinin zor durumda olduğunu, işyerini satmak istediğini söylediği ve katılanın da kabul etmesi üzerine aralarında satışa ilişkin protokol düzenledikleri ve katılanın 14.800 TL parayı yine ...'in hesabına gönderdiği, sonrasında tapuyu alamadıkları, komşu esnaflara durumu anlatmaları üzerine işyerinin sahibinin .... olmadığını, ....'in başka bir işyerinin sahibi olduğunu öğrendikleri, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda ;
Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;
1- Tüm dosya kapsamından sanığın doğru olmamasına rağmen başkasına ait olan işyerini vekaleten satacağını belirterek para alması şeklindeki eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2- 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.