YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12809
KARAR NO : 2016/11208
KARAR TARİHİ : 28.12.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın katılanı iş bulacağı vaadiyle oyalayıp evrak ve muhtelif miktarlarda paralar aldığı iddia edilen olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre suçun vasfına ve sübuta yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Katılanın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1)02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK’.nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2)Kabule göre de;
a) Katılandan değişik zamanlarda para alan sanık hakkında TCK 43. maddesinde düzenlenen teselsül hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini
b)TCK’nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320. sayılı Kanun’un 6723. sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA , 28/12/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.