YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14475
KARAR NO : 2015/5023
KARAR TARİHİ : 12.10.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit, mala zarar verme, hakaret
HÜKÜM : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan …’ın iş yerinin üzerine çatı katı yapmak istediği, bu inşaatın sanık …’a ait evin penceresini kapaması nedeniyle aralarında ihtilaf bulunduğu, sanığın 26/07/2011 günü ve önceki tarihlerde birden fazla kere penceresini kapattığından katılan …’e ait inşaatın duvarını yıkmak suretiyle zincirleme olarak mala zarar suçunu; ayrıca 23/07/2011 günü katılana “pezenvenk şerefsiz, seni özel kuvvetlere dövdürmezsem” şeklinde sözleriyle hakaret ve tehdit suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;
1- Hakaret ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Katılanın, sanığa ait pencereleri kapatırken, sanığa ait taşınmaz sınırına taşarak sanığın penceresi içerisinden tuğla duvar ördüğünün ve sanığın bu duvarı eliyle ittirerek yıktığının; hakaret suçunu da kendisine karşı gerçekleştirilen bu haksız fiile tepki olarak işlediğinin anlaşılması karşısında mala zarar verme suçu yönünden suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararı ile hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Tehdit suçu yönünden kurulan hükümün incelenmesinde;
19/06/2012 tarihli duruşmada dinlenen tanık …’in beyanını itibar edilerek hakaret sözlerinin varlığının kabul edilmesine karşın aynı tanığın “… buraya duvar ördürmeyeceğim, bunun sonucunu ben sana sorarım” diyerek sanığın tahrik altında tehdit sözlerinde bulunduğuna yönelik anlatımına neden itibar edilmediği açıklanmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.