Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/14692 E. 2016/1929 K. 24.02.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14692
KARAR NO : 2016/1929
KARAR TARİHİ : 24.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık ve mala zarar vermek
HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCK'nın 141/1, 35/1, 53/1, 58/6 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis ve cezanın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına
2-5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 53/1, 58/6 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezasının infazının mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan Belediyeye ait elektrik direği üzerinde bulunan trafonun kontrolünü sağlayan elektrik panosu, tuğlalarla örülerek zemine sabitlenmiş durumda iken sanığın tuğlaları balyozla kırarak panoyu söktüğü, içindeki sacları ve kabloları at arabasına yüklediği sırada tanık belediye görevlilerinin ihbarı ile kolluk güçleri tarafından yakalandığı, sanığın ikrar içeren savunmaları, emanet kayıtları, tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu, tutanaklar, fotoğraflar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından sanığın hırsızlığa teşebbüs ve kamu malına zarar verme suçlarından mahkumiyeti yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.