YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15373
KARAR NO : 2016/4218
KARAR TARİHİ : 07.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Sanık … hakkında;
TCK’nın 86/2, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası, TCK’nın 151/1, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası
Sanık … hakkında;
TCK’nın 86/2-3-e, 29/1, 62, 52/2 maddeleri uyarınca 112 gün adli para cezası karşılığı 2.240 TL adli para cezası (3 kez), temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Katılan sanık … hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 02/07/2014 gün ve 2013/740E., 2014/340 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın, trafikte yol verme meselesi nedeniyle tartıştığı katılan sanık …’ı yaralama şeklindeki eyleminin kasten yaralama suçunu ve katılan sanığın aracına zarar verme şeklindeki eyleminin ise mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.
TCK’nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.