YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15780
KARAR NO : 2016/6187
KARAR TARİHİ : 11.05.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜM : TCK’nın 152/1-a, 168/2, 53. maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası,
TCK’nın 179/2, 53. maddeleri gereği1 yıl 3 ay hapis cezası.

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Sanığın, sevk ve idaresindeki … plakalı aracıyla, 109 promil alkollü şekilde,… Caddesi üzerinde araç kullandığı, Emniyet Müdürlüğü’ne, aracın ihbar edilmesi üzerine olay yerine giden ekipte bulunan müşteki polis memuru …’ın sanığa dur ihtarında bulunduğu, sanığın kendi aracına yol açarak önünün kesilmesini önlemek amacıyla sağa doğru bilinçli şekilde manevra yaptırdığı aracı ile,… nolu kod nolu ekip aracının sol tarafına vurduğu, hizmet aracının sol yan kapı aynasının kırılmasına neden olduğu iddia olunan olayda;
1- ” Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma ” suçu yönünden;
Sanığın, ikrar içeren savunması,müşteki beyanı, tanık anlatımı, trafik ceza tutanağı, adli muayene raporu, görgü ve tespit tutanağı ve tüm düsya kapsamından sanığın mahkumiyeti yönündeki mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- ” Kamu Malına Zarar Verme ” suçu yönünden;
Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, müşteki beyanı, tanık anlatımı, görgü ve tespit tutanağı, Maliye Muhasebe Müdürlüğü’nün 11/03/2013 tarihli kamu zararının tamamının ödendiğine ilişkin makbuzu ve tüm düsya kapsamından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-TCK’nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.