Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/3669 E. 2016/97 K. 11.01.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/3669
KARAR NO : 2016/97
KARAR TARİHİ : 11.01.2016

Tebliğname No : 11 – 2012/160547
MAHKEMESİ : İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/01/2012
NUMARASI : 2010/304 (E) ve 2012/4 (K)
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık
SUÇ TARİHİ : 18/09/2009

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, bal işi ile uğraşan katılan Mesut ile irtibata geçtiği ve toptan bal alacağını söyleyerek numune göndermesini istediği, numune bal sanığa ulaştıktan sonra sanığın balı beğendiğini söyleyerek katılandan bal siparişinde bulunduğu, katılanın gönderdiği bala karşılık sanık tarafından verilen 30.12.2009 keşide tarihli ve 16.500 TL meblağlı çekin ise sahte çıktığı olayda;
1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
TCK’nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sahtecilik suçunda belgenin aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığını belirlemek görevi mahkemeye ait olduğundan, suça konu belgenin aslı getirtilip incelenmesi özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve gerektiğinde bu yönden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve gerekçeli kararda aldatma yeteneği tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/01/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.