YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/4036
KARAR NO : 2015/5549
KARAR TARİHİ : 22.10.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın, 25 ton saman balyasının … iline götürülmesi amacıyla sanıklarla anlaştığı lakin sanıkların suça konu samanları götürme yerine teslim etmedikleri, bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu iştirak halinde işledikleri iddia edilen somut olayda;
Katılanın tanık …’a gönderdiği iki kamyon samandan bir kamyon saman yükünün teslim edilmediği diğerinin ise teslim edildiği kabul edildiği halde hangi sanığın yükü teslim etmediği belirlenmeden, sanıkların iştirak halinde atılı suçu işlediklerinden mahkümiyet hükmü kurulması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle tanık …’ın duruşmaya çağrılarak kendisine, sanıkların olay tarihine yakın zaman dilimi ile güncel olarak çekilmiş fotoğraflarının gösterilerek saman balyalarını teslim ettiği sanığın teşhisinin yaptırılması ve teslim aldığı saman balyalarını getirene herhangi bir ödeme yapıp yapmadığı yaptı ise ödeme yaptığına dair makbuz/belgelerin teminin sağlanması, sanıkların savunmalarında iddia ettiği hususların araştırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,
Kabule göre de;
1)Sanıklara verilen hapis cezasının günlüğü 24,00 TL’den adli para cezasına çevrileceği hüküm yerinde belirtildikten sonra çelişkiye yol açacak şekilde hapis cezasının günlüğünün 20,00 TL’den hesaplanması,
2) 5237 sayılı TCK’da, önceki sistemde yer alan “Cezaların içtimaı” hükümlerine yer verilmediği, bu nedenle sanık hakkında ayrı ayrı tayin olan hapis cezalarının 5275 sayılı Kanun’un 99.maddesi gereğince infaz aşamasında toplanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.