Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/458 E. 2015/116 K. 30.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/458
KARAR NO : 2015/116
KARAR TARİHİ : 30.03.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.
Katılan Uluslararası Nakliyat ve Ticaret Anonim Şirketi’ne ait olan muhtelif malların, ülke dışına nakledilmesi amacıyla 34 FH 8386 plakalı araca yüklenerek sanığa teslim edildiği, ayrıca kendisine 3000 Euro ve 100 TL yol parasının verildiği, sanığın sevk ve idaresindeki aracın, 19.08.2008 tarihinde Türkiye’den Almanya sınırlarına geçmek üzere Kapıkule Sınır Kapısı’na geldiğinde; sanığın, şirket tarafından kendisine verilen paraların kaybolduğunu öne sürdüğü ve aracın çıkış işlemlerini yaptırmadığı gibi şirkete ait aracı da teslim etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
Oluşa, sanığın savunmalarına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, üzerine atılı olan suçu işlediğine ilişkin katılanın iddiasından başkaca, somut ve kesin bir delil elde edilememesi karşısında, sanığın beraatine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.