YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/4782
KARAR NO : 2016/1090
KARAR TARİHİ : 10.02.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 157/1, 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunlukları uygulanmasına ilişkin.
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ile yanında bulunan ve kimliği tespit edilemeyen bir şahsın katılanın evine gelerek yardım istedikleri, katılan tarafından eve alınmaları üzerine fal baktıklarını söyleyerek katılandan kolunda bulunan yedi adet bileziği çıkarmasını istedikleri, katılanın verdiği yedi adet bileziği alarak bir beze sararak yastığın altına koydukları, akşama kadar bileziklere dokunulmaması gerektiğini, bu şekilde evde bulunan fertlerin rahatlığa kavuşacaklarını söyledikleri, sonrasında ise katılandan kendilerini uğurlamasını isteyerek altınların bulunduğu yere bakmamasını, kendilerinin bir süre sonra geri geleceklerini söyleyerek ayrıldıkları, katılanın daha sonra baktığında bileziklerin yerinde olmadığını gördüğü, şikayetçi olduğu, katılan ve tanık … tarafından sanığın fotoğrafından kesin olarak teşhis edildiği, sanığın bu şekilde fal bahanesi ile katılana ait bilezikleri aldığı anlaşıldığından dolandırıclık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;
Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak ;
1- Sanığın eyleminin, suça konu ziynet eşyaları üzerindeki zilyetliğin devredilmemiş olması nedeniyle hırsızlık suçuna oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan mahkümiyetine hükmolunması,
2- TCK’nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.