Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/5302 E. 2016/1802 K. 23.02.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/5302
KARAR NO : 2016/1802
KARAR TARİHİ : 23.02.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK'nın 204/1, 62, 53 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yı 8 ay hapis, nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 8.580.-TL adli para cezası.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın katılandan kiraladığı evin kira bedeli olarak suça konu 5.127,47 TL bedelli, daha önceden karşılığı ödenmiş olan ve ne şekilde bankanın dışına çıktığı belirlenemeyen sahte çeki verdiği iddia olunan olayda;
Bankanın, çekin ne şekilde bankadan çıktığının belirlenemediğine ilişkin yazısı, sanığın çek üzerinde tahrifat yaptığının iddia edilmesi, Mahkemece çekin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususunda denetime elverişli bir şekilde incelemenin yapılmamış olması, çekte...'nin cirosunun bulunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle ...'nin duruşmaya davet edilerek beyanının alınması, gerekli görülmesi halinde çekteki yazı ve imzaların cirantalar ... ve ...'nin eli ürünü olup olmadığına dair imza ve yazı incelemesi yaptırılması, suça konu çekin sahte olarak mı tanzim edildiği yoksa gerçek bir çek üzerinde tahrifat yapılmak suretiyle mi oluşturulduğu, aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığı hususlarında rapor aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,
Kabule göre de;
TCK 53 ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber; TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca hapis cezası ertelenen sanığın kendi altsoyu yönünden velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.