Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/6520 E. 2016/3275 K. 22.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/6520
KARAR NO : 2016/3275
KARAR TARİHİ : 22.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 53/1, 58/6 maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası, hak yoksunluğu ve mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde aracını satmak isteyen katılan ...'a telefon açarak ruhsatı...'e ait olan ... plakalı aracın satılık olup olmadığını sorduğu, katılandan olumlu cevap alması üzerine 3.000 TL bedel üzerinden anlaşmaya vardıkları, daha sonra sanığın katılanın evine gittiği ve katılanın eşi olan diğer katılan ...’a aracı kontrol ettirmek maksadıyla alıp daha sonra geri getireceğini söylediği, bunun üzerine katılan ...’in aracı anahtarları ve ruhsatı ile birlikte sanığa verdiği, aracı alıp evden ayrılan sanığın aynı gün ruhsat ile birlikte aracı aralarında yazılı bir sözleşme yaparak ... isimli kişiye sattığı ve bu kişiye teslim ettiği, aracın ihbar üzerine kolluk tarafından satılan kişi ve arkadaşlarının zilyetliğinde iken bulunarak katılanlara teslim edildiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda,
Sanık savunması, müşteki beyanları, tanık beyanları ve dosya kapsamı itibariyle sanığın söz konusu suçu işlediğine dair mahkûmiyet kararına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.