Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/7821 E. 2016/5157 K. 25.04.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7821
KARAR NO : 2016/5157
KARAR TARİHİ : 25.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52, 53 maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ...'in katılan ile tanıştığı ve görüşmeler esnasında katılana bir adet reşat altın vererek, altının dedesinden kaldığını, bunlardan kendisinde daha fazla olduğunu, kuyumcuda 350 TL olan bu altınların tanesini 275-300 TL arasında satabileceğini söylediği, altını sarrafa göstererek gerçek altın olduğunu öğrenen katılanın arkadaşı Birol ile birlikte sanık ... ile buluştuğu, bir süre sonra yanlarına sanık ...'in de geldiği, katılanın 50.000 TL parayı sanıklara verdiği, sanıkların altınların başkasında olduğunu, alıp geleceklerini söyleyerek olay yerinden uzaklaştıkları, katılanın sanıklara bir daha ulaşamadığı anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53. maddesi ile ilgili hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
UYAP'tan alınan 23.04.2016 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 31.07.2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.