YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8582
KARAR NO : 2016/6239
KARAR TARİHİ : 12.05.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 52/2, 51/1. maddelerinin uygulanarak sanıkların erteli 1’er yıl 6’şar ay hapis ve 3.000’er TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık…’nun yetkilisi olduğu … firması ile katılan şirket arasında, 27.07.2007 tarihinde Finansal Kiralama Sözleşmesi akdedildiği, diğer sanığında anılan şirketin ortağı olduğu ve bu sözleşmeyi kefil olarak imzaladığı, bu sözleşme gereği, katılan şirketin, sanık ….’ya sözleşmede belirtilen makineleri teslim ettiği, sözleşme gereği yerine getirmesi gereken edimlerini yerine getirmeyince sanıklara ihtarname gönderildiği, ihtarnamenin 03.04.2009 tarihinde …’e 07.04.2009 tarihinde …’ya tebliğ edildiği, buna göre, birikmiş tüm borçların temerrüt faiziyle birlikte ödenmesi ve kiralanan malların belirtilen süre içinde katılan şirkete teslim etmesi istendiği, ancak sanıkların sürenin sonunda ihtarnameye konu borçlarını ödemediği gibi finansal kiralamaya konu makineleri de de iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına, yüklenen ve kabul edilen eylemin devir amacı dışında tasarruf olmasına, kefil olan sanığın limited şirketin ortağı bulunmasına ve savunmaların içeriğine göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK’nın 53/1. maddesinde düzenlenen bozma dışındaki hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal karar doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle birlikte, TCK’nın 53/3. maddesine göre, mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine, ”sanığın TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen haklarından mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı maddenin 3. fıkrası gereğince TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerinde uygulanmamasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.