YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3774
KARAR NO : 2016/2782
KARAR TARİHİ : 14.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet (5237 sayılı Kanun’un 157/1, 62, 52, 53, 58. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 500 TL adli para cezası, mükerrirlik, hak yoksunluğu)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın suç tarihinde, şikayetçi …’nın işlettiği… isimli işyerine, …’in işyerinde bulunmadığı, kardeşi şikayetçi …’nın bulunduğu sırada gittiği, isminin… olduğunu, oto boyacısı olduğunu, monitör almak istediğini söylediği, şikayetçi..’in, sanığa … Marka monitör göstererek fiyatını söylediği, bunun üzerine sanığın şikayetçi….’e “…. tanıyorum arkadaşım olur, telefonu ver kendisiyle konuşayım ödemeyi cumartesi yapacağım” dediği, bunun üzerine şikayetçi … ile konuşan sanığın sanki bedelin daha sonra ödeneceği konusunda anlaşmışlar izlenimi yaratarak şikayetçi…’i inandırmak suretiyle bahse konu monitörü aldığı ve ortadan kaybolduğu iddia ve kabul olunan olayda;
Sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK’nın 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.