Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2016/5082 E. 2016/9030 K. 25.10.2016 T.

Yayınlanma Tarihi: 18.12.2023 06:04


YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/5082
KARAR NO : 2016/9030
KARAR TARİHİ : 25.10.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit
HÜKÜM : Mala zarar verme suçundan; TCK'nın 151/1, 62, 52/2, 52/4 maddeleri gereğince 2.000 TL adli para cezası,
Tehdit ve hakaret suçlarından beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü sanığın ayrılma aşamasında olduğu eşi olan katılanın evine alkollü olarak geldiği, sanığın gürültü yapması nedeniyle katılanın sanığı eve aldığı, evde iken sanığın katılana hakaret ve tehditlerde bulunduğu, ayrıca katılanın cep telefonunu yere atarak kırdığı, bu suretle mala zarar verme, hakaret ve tehdit suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;
1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, temyiz isteminin reddine dair 08/12/2015 tarih, 2015/654 E, 2015/821 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik başvurunun reddiyle ek kararın ONANMASINA,


2- Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçlardan cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.