Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2016/593 E. 2016/1921 K. 24.02.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/593
KARAR NO : 2016/1921
KARAR TARİHİ : 24.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 62, 52 maddeleri gereğince doğrudan 2.000 TL adli para cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;
Sanığa çıkartılan tebligat parçası dosya içerisinde bulunmamakta ise de;... sorgulaması sonucu sanığa gerekçeli kararın 26.08.2013 tarihinde bizzat teslim edilmek sureti ile tebliğ edildiği, sanığın 1412 sayılı CMUK'nun 310/1-2 maddesindeki yasal bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz talebinde bulunduğu görülmekle, ikinci kez kalemde yapılan 30.10.2013 tarihli tebliğ, temyiz süresinin başlangıcına esas alınamayacağı gibi hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 24.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.