YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/8979
KARAR NO : 2016/7893
KARAR TARİHİ : 20.06.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet (5237 sayılı TCK’nın 106/1.(1. cümlesi), 43/2, 29, 62, 50/1.a, 52/2-4 maddeleri gereğince hapisten çevrilen 1.860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bir yakınının kalp krizi nedeniyle ölümünü öğrenmesi üzerine hastaneye gelen sanık …’ın, duyduğu üzüntünün etkisiyle hemşire ve doktor olarak görev yapan katılanlara hitaben ”bu hasta ölürse siz de buradan sağ çıkamazsınız” şeklinde sözlerle tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda;
Sanığın sabit görülen eyleminin tehdit suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
01.03.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile TCK’nın 50/6. maddesinde yer alan “yaptırımın” ibaresinin “tedbirin” olarak değiştirildiği, yine Aynı kanunla 5275 sayılı Kanunun 106/10. maddesinin yürürlükten kaldırıldığı ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 106/3 maddesi uyarınca “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı

bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklinde düzenleme yapıldığı dikkate alındığında, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ”ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kısmın çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.