YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/1900
KARAR NO : 2020/4526
KARAR TARİHİ : 23.12.2020
Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müflis şirket ile dava dışı arsa sahipleri arasında yapılan sözleşmenin feshedildiğini, davalı müflisin kendisine düşen bağımsız bölümlerin bir kısmını davacı …’e sattığını, diğer davacı şirketten ise aldığı inşaat malzemelerinin bedelini ise ödemediğini, bu bedellere karşılık olarak bono verildiğini, senet bedellerinin de ödenmediğini, alacaklarının kaydı için iflas masasından talepte bulunulduğunu ancak reddedildiğini ileri sürerek alacaklarının iflas masasına kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı iflas idaresi vekili, tek başına senedin alacağın varlığını ispatlayamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafa defterleri sunması ve bilirkişi ücretini yatırması için verilen kesin süre içerisinde ihtarat gereğinin yapılmadığı, davacı vekilinin duruşmada, senedin defterlerde kayıtlı olmaması nedeni ile bilirkişi ücretini yatırmadıklarını beyan ettiği, senedin tek başına alacağın varlığını ispat edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından alacağın varlığının davacılar tarafından kanıtlanması gerektiği, alacağın defterlerde kayıtlı olmadığının davacı tarafından kabul edildiği, başkaca belge de sunulmadığı gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.