YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/6752
KARAR NO : 2010/17014
KARAR TARİHİ : 08.11.2010

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşülüp düşünüldü:
1-Müdahil idare vekilinin sanığın beraat ettiği hükme yönelik temyiz talebi üzerine yapılan temyiz incelenmesinde;
Mahallinde yapılan keşifde hazır bulunan orman ve kadastro fen bilirkişilerin raporlarında açıkça belirttikleri üzere sanığın 10,5 m2 üzerine kurduğu çadırın olduğu yer Armutlu Yaylası olarak bilinen ve orman sayılmayan açık alan olduğunu yine Dairemizin yerleşmiş içtihatları uyarınca sanığın çadır kurarak yayladan istifade etmesinin zapt ve tasarruf anlamına gelmediği gibi suçun yasal unsuru da oluşmadığından müdahil idarenin temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden; reddiyle hükmün talebe aykırı olarak ONANMASINA,
2-Müdahil idare vekili ile sanığın Orman Kanunun 91/5 maddesi kapsamında kalan fiil bakımından yapılan temyiz incelenmesinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 Sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirme sonucu 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi dikkate alınarak sanık lehine uygulanması gerekliliği ve 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası uyarınca CMK’nun 231/5, 14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ile kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.