YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2010/8541
KARAR NO : 2012/31638
KARAR TARİHİ : 26.09.2012

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanık …’nın şartlı tehdit suçundan beraatine, her iki sanığın kasten yaralama suçlarından mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık …’nın şikayetçi …’ya yönelik şartlı tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün ve katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Suç tarihi olan 25/05/2003 tarihi ile inceleme tarihi arasında 765 Sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde düzenlenen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin, katılanlar vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davalarının CMUK’un 322/1. ve CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,
2) Sanık …’nın katılan …’ya yönelik basit kasten yaralama ve sanık …’nın katılan …’e yönelik basit kasten yaralama eylemlerinden kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde:
Sanıklar hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı yasanın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, aynı yasanın 317. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak sanıklar müdafilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz taleplerinin REDDİNE,
3) Sanık …’nın katılan …’ya yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan hükmün incelenmesinde:
Mahkeminin tahrik hükmünü uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bu yöndeki görüşe işritak edilmemiştir.
Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) 5237 sayılı TCK’nin ile 765 sayılı TCK’nin mukayesesinde, 5237 sayılı yasanın 87/1-c ve 87/2-b maddelerinde düzenlenen yaralanmanın birlikte gerçekleşmesi halinde aynı yasanın 44. maddesi uyarınca daha ağır cezayı gerektiren duyu veya organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olan yaralanmadan ceza verilmesi gerekirken, TCK’nin 86/1 maddesinden kurulan temel cezadan ayrıca 87/1-c maddesine göre de artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi suretiyle mukayesede ve lehe yasanın belirlenmesinde hataya düşülmesi,
b) Kabule göre sanık hakkında 765 sayılı yasanın 31. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.