Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2012/21997 E. 2012/42838 K. 11.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/21997
KARAR NO : 2012/42838
KARAR TARİHİ : 11.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik şikayetçi sanık … müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz eden şikayetçi sanık müdafiinin 5271 Sayılı CMK’nun 260/1. maddesi uyarınca sanık … hakkındaki hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suçtan zarar gören şikayetçinin CMK’nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile dosyanın yapılan incelemesi sonucunda;
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre, hükmün 14.07.2004 … ve 5219 Sayılı Kanunun 3/b maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında yaralama suçundan dolayı yasa maddelerinin tatbiki sırasında öncelikle 5237 sayılı 86. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra 5237 sayılı yasanın 61/1-4-5 maddelerinde belirtilen şekle ve sıraya göre önce artırıma ilişkin maddelerin sonra da indirime ilişkin maddelerin tatbik edilmesi suretiyle hesaplama yapılması gerekirken, bir artırım maddesi olan 87/1-d’ye göre artırım yapıldıktan sonra sonucuna göre 87/1-son maddesinin uygulanması gerektiği halde cezanın doğrudan 87/1-son maddesine göre 5 yıl olarak belirlenmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince; hüküm fıkrasının TCK’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin cümlenin sonuna, “5237 sayılı yasanın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yasaklamanın aynı yasanın 53/3. maddesine göre kendi alt soyu bakımından şartla tahliye tarihine kadar sürdürülmesine” denilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.