YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12880
KARAR NO : 2013/22035
KARAR TARİHİ : 28.05.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizin 20.11.2012 tarih ve 2011/34693 esas, 2012/38791 karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 03.05.2013 tarih 2013/22341 sayılı itiraznamesi ile “sanık … hakkında tekerrüre esas alınan ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karar olduğu, bu nedenle tekerrürü esas alınamayacağı” belirtilmek suretiyle Dairemiz kararının kaldırılarak tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması ile düzelterek onama kararı verilmesi gerektiği belirtilmek suretiyle, 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 308/2-3. bentleri uyarınca dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2) Dairemizin 20.11.2012 tarih ve 2011/34693 esas, 2012/38791 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,
Yapılan incelemede;
a) Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas alınan ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar olduğu, tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
b) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının TCK’nin 53. maddesi ile ilgili kısmının “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi, hüküm fıkrasından TCK’nin 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.