YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/30972
KARAR NO : 2014/8286
KARAR TARİHİ : 27.02.2014
Tebliğname No : 12 – 2013/41090
MAHKEMESİ : Antalya 3. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/11/2012
NUMARASI : 2012/72 (E) ve 2012/1195 (K)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava konusu yerin, keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda 115 nolu parselde belirtilmiş ise de 116 parsel numaralı yer üzerinde olduğu 3402 sayılı kadastro Kanununun 22/a maddesine göre yapılan çalışma sonucu 13420 Ada 5 nolu parsel olduğu ve orman sınırları dışında Maliye Hazinesi adına çıkarılan 2/B sahası içerisinde kaldığı 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/336 Esas, 419 Karar sayılı ilamdaki yer ile aynı yer olduğu tespit edilmiş olduğu halde Antalya Aksu Belediyesi Yapı Kontrol Müdürlüğünün 03.06.2011 tarihli 2011/336 Esaslı dosyaya verdiği cevabi yazısında Hazineye ait 115 parselde arazi tesbitlerinde sehven 116 parsel olarak işlem gördüğünün orman alanında kaldığının belirtildiği Kadastro Müdürlüğünün incelenen dosyaya gönderdiği 21.02.2012 tarihli yazısında da 115 parselin 3402 sayılı Yasanın 22/A maddesine göre yenileme çalışmasında 13420 Ada 10 nolu parsel olarak işlem gördüğü bildirilmiş olup 2011/336 Esaslı dosyanın hazırlık soruşturmasında sanık hakkında 29.04.2009 tarih ve 2009/67 nolu tutanakla işlem gören evrakların ilişiğinde bulunan suça konu yapıya ait fotoğraf fotokopisi ile iş bu dosyadaki fotoğrafların uyumlu olmadığı görülmekle oluşan çelişkilerin giderilmesi için 29.04.2009 tarih ve 2009/67 nolu tutanak tanzimcileri tanık sıfatıyla dinlenip her iki dosya yerlerinin aynı yer olup olmadığı araştırılıp gerektiğinde tutanak tanzimcileri de hazır edilerek farklı bilirkişilerle mahallinde yeniden keşif yapılıp yerin vasfının tereddüde yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.