YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3529
KARAR NO : 2013/5277
KARAR TARİHİ : 13.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Dairemizin 28.03.2012 tarih 2010/1435 Esas, 2012/12397 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 28.01.2012 tarih 2012/259573 sayılı itiraznamesi ile “yaralama suçu yönünden dosyadaki adli raporların yetersiz olduğundan Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması gerektiğinden, görevi yaptırmamak için direnme ve görevli memurlara hakaret suçları yönünden ise de karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı kanun ile değişik CMK’nin 231. maddesince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmasından sebebiyle bozma kararının verilmesi talebiyle” Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna dosyanın gönderilmesinden sonra 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle ile 5271 sayılı CMK’nin 308. maddesine eklenen 2. ve 3. bentler ile aynı yasanın geçici 5. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli hakkındaki Kanuna eklenen geçici 5. madde hükmü uyarınca Yüksek Yargıtay Ceza Genel kurulunca henüz karara bağlanmayan dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,
2) Dairemizin 28.03.2012 tarih 2010/1435 Esas, 2012/12397 Karar sayılı kararının yaralama, görevi yaptırmamak için direnme ve görevli memurlara hakaret suçları yönünden verilen kısmının kaldırılmasına,
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
a) Yaralama suçu yönünden hükmün icelenmesinde;
Mağdurun aldırılan raporlarının açık olmayıp denetime imkan vermediğinden, Adli Tıp Kurumundan TCK kriterlerine uygun rapor aldırılıp sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, yetersiz raporlar ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm verilmesi,
b) Görevi yaptırmamak için direnme ve görevli memurlara hakaret suçları yönünden hükmün icelenmesinde;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY’nin 7/2. madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562. maddesinin 1. fıkrası ile CYY’nin 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılma sınırının iki yıla çıkarılması söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CYY’nin 231/14. madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturması ve kovuşturmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.