YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16946
KARAR NO : 2014/39264
KARAR TARİHİ : 27.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında verilen 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, ayni Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık hakkında, katılan …’a karşı yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 31/3. maddesi gereği indirim yapıldıktan sonra bulunan 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden, TCK’nin 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken, hatalı uygulama ile 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası yerine, 2 yıl 7 ay 10 gün hapis cezası bulunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine ancak;
Sanığın, babası olan mağdur …’e yönelik olarak işlediği ve kül halinde tek suç oluşturduğu halde, iki ayrı suç olarak kabul edilen yaralama suçuna ilişkin hükmün, sabıkasız olan sanığın yeniden suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye olumlu kanaat geldiğinden ve sanığın duruşmadaki tutum ve davranışları göz önüne alınarak, CMK’nin 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, sanık vekilinin, 19/07/2012 tarihli dilekçesinde cezanın ertelenmesini de talep etmesi, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığın cezasının ertelenebilme sınırının 3 yıl olması
karşısında, gerekçe belirtilmeden, sadece şartlarının oluşmadığı belirtilerek TCK’nin 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.