YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/23832
KARAR NO : 2014/41959
KARAR TARİHİ : 17.12.2014
Tebliğname No : 3 – 2013/56855
MAHKEMESİ : Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 04/12/2012
NUMARASI : 2011/683 (E) ve 2012/692 (K)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1) Mağdur hakkında düzenlenen kati raporda “os nazalde fissür kırığı” olduğunun belirtildiği ancak bu kırığın mağdurun hayati fonksiyonlarına olan etkisinin bildirilmediği halde yetersiz adli rapora dayanılarak hüküm verilmesi,
2) TCK’nin 87/3. maddesindeki, kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, TCK’nin 86. maddeye göre belirlenen ceza, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre, yarısına kadar artırılacağına dair düzenleme karşısında, sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen cezanın, eylemin mağdura etkisi gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak TCK’nin 87/3. maddesi gereği azami (1/2) oranda arttırılarak fazla ceza tayini,
3) Mahkemece sanığın mağduru nişanlısı ile telefonda görüşmesi nedeniyle çıkan tartışma sonucu yaraladığını kabul edilmesi nedeniyle, tanık B. E. dinlenerek, sonucuna göre TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4) Sanığın adli sicil kaydına konu olan Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin ilamı ile tayin olunan doğrudan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK’un 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.