YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/24033
KARAR NO : 2015/2632
KARAR TARİHİ : 27.01.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/99852
MAHKEMESİ : Akçakoca(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/02/2013
NUMARASI : 2012/307 (E) ve 2013/65 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında, TCK’nin 58/3. maddesi gereğince, TCK’nin 86/2. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen, bu cezanın TCK’nin 50/2. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi ve sonuç ceza para cezası olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanamaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1) Sanığın, mağdur Ç.. I..’a yönelik kasten basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının, TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilirken, taksit aralıklarının gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün taksitlendirmeye ilişkin fıkrasının “20 eşit taksit” ifadesinden önce gelmek üzere “birer ay ara ile” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanığın, mağdurlar H.. Y.., Hira Ilgaz ve A.. I..’a yönelik kasten basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları reddine, ancak;
Sanığın savunması ile mağdurlara ait doktor raporu karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli kanıt olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 27/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.