YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/33119
KARAR NO : 2014/42181
KARAR TARİHİ : 17.12.2014
Silahla kasten yaralama ve saldırıda kullanmak amacıyla bıçak taşıma suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62 (2 kez), 52/2 (2 kez) ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/son maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair … Sulh Ceza Mahkemesinin 11/12/2013 tarihli ve 2012/66 esas, 2013/77 sayılı kararına karşı … Bakanlığı’nın 31.03.2014 tarih ve 2014/6554-23175 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14..04.2014 tarih ve 2014/121250 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesine gönderilmesinden sonra, bu dairece verilen görevsizlik kararı üzerine Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre,
1) Suç tarihi itibariyle sanık …’ın 18 yaşını ikmal etmiş olduğu göz ardı edilerek hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlerinden birisinin ödenmemesi halinde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4 ve 106/11 hükümleri gereğince ödenmeyen adli para cezasının 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğine karar verilmesinde,
2) Adli sicil kaydına göre .. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/06/2007 tarihli ve 2007/677 esas, 2007/826 sayılı ilamından ötürü tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık … hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/3. maddesindeki “tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur” hükmü uyarınca, hem Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e maddesinde hem de 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/son maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik olduğu gözetilerek, her iki suçundan hüküm kurulurken hapis cezasının seçilmesi gerektiğinin dikkate alınmamasında, bu hususa bağlı olarak cezasının infazında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Tebliğnamedeki 2 no’lu bozma görüşüne yönelik yapılan incelemede;
Tebliğnamede tekerrüre esas alınması gerektiği belirtilen … Sulh Ceza Mahkemesinin 21/06/2007 tarihli ve 2007/677 Esas, 2007/826 sayılı Kararına konu 1800 Türk Lirası adli para cezasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması ve sanığın tekerrüre esas olacak başka bir mahkumiyetinin
bulunmaması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşılmakla; mahkemenin kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından … Bakanlığı’nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek bu sebebe yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE;
2) Tebliğnamedeki 1 no’lu bozma görüşüne yönelik yapılan incelemede;
… Bakanlığı’nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; … Sulh Ceza Mahkemesinin 11/12/2013 tarihli ve 2012/66 esas, 2013/77 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, yaralama eyleminden kurulan hükümden “…taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde 5275 sayılı yasanın 106/4 ve 106/11 hükümleri gereğince ödenmeyen adli para cezasının 6183 sayılı yasaya göre tahsil edileceğinin” kısmının çıkarılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.