YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/4060
KARAR NO : 2014/28712
KARAR TARİHİ : 09.09.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında Trafik Güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Olayın hemen ardından alınan adli rapora göre sanık …’ın 115 promil alkollü olduğunun tespit edilmiş olması nedeni ile hakkında 5237 sayılı TCK’nin 179/3.maddesinden ceza verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu mahkumiyete ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52.maddesinin 4.fıkrasında yer alan “taksit sayısının 4’ten az olamacağı” gözetilmeyerek sanık hakkında hükm olunan adli para cezalarının 2 taksit şeklinde ödenmesine karar verilmesi,
2) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin 4 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine.Ancak;
a) Taraf beyanlarına göre ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespit edilememiş olması karşısında, sanıklar hakkında tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
b) Katılan …’ın duruşmada tekrar ettiği kolluk anlatımına göre yüzüne sanık …’ın parke taşı ile vurup maksiller kemikte kırık olacak şekilde yaraladığı diğer sanıklar … ve…’ın ise yumrukla katılan …’a vurmuş olmaları nedeni ile bu sanıkların eyleminin basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde kasten yaralama suçu yönünden araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde kemik kırığına yol açacak şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.