YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10791
KARAR NO : 2015/35794
KARAR TARİHİ : 15.12.2015

Tebliğname No : 3 – 2015/76274
MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/03/2013
NUMARASI : 2011/955 (E) ve 2013/183 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılan sanıklar E.. T.. ve Ş.. T..’nın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazlarının itiraz mercii olan Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 29/05/2013 gün ve 2013/1042 değişik iş sayılı karar ile reddedildiği anlaşılmakla, katılan sanık E.. T.. ile katılan sanık Ş.. T.. ve müdafiin vaki temyiz istemlerinin; sanıklar Ö.. T.. ve H.. T..’nın katılan sanık E.. T..’ya yönelik hakaret suçundan beraatine, sanık H.. T..’nın katılan sanıklar E.. T.. ve Ş.. T..’ya yönelik yaralamaya teşebbüs suçlarından beraatine, katılan sanık Ş.. T..’nın katılan sanık H.. T..’yı yaralama suçundan mahkumiyetine, katılan sanıklar Ş.. T.. ve E.. T..’nın katılan sanıklar Ö.. T.. ve H.. T..’ya yönelik mala zarar verme suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere hasredildiği kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Katılan sanıklar Ş.. T.. ve E.. T..’nın, katılanlar Ö.. T.. ve H.. T..’ya karşı mala zarar verme suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, katılan sanık E.. T.. ile katılan sanık Ş.. T.. ve müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanıklar Ö.. T.. ve H.. T..’nın katılan E.. T..’ya karşı hakaret suçundan beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının
incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan E.. T..’nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık H.. T..’nın, katılanlar E.. T.. ve Ş.. T..’ya karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık E.. T.. ile katılan sanık Ş.. T.. ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
4) Katılan sanık Ş.. T..’nın katılan H.. T..’ya karşı kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas -367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Daireleri’nin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin karar yerinde tartışılmaması,
2) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan sanık Ş.. T.. ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.