YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11229
KARAR NO : 2015/31068
KARAR TARİHİ : 05.11.2015

Tebliğname No : 3 – 2014/358852
MAHKEMESİ : Akkuş Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 10/07/2014
NUMARASI : 2014/202 (E) ve 2014/93 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;
1) Akkuş Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2005 tarih 2004/143 Esas – 2005/31 Karar sayılı ilamının 647 sayılı yasanın 6. maddesince erteli olması ve 765 sayılı TCK’nin 95/2. maddesi gereği hüküm tarihinin üzerinden 5 yıl geçtikten sonra incelemeye konu suçun işlenmiş olması karşısında, sözkonusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeyerek, yazılı şekilde sanık hakkında tekerrüre hükmedilmesi,
2) 5275 sayılı Kanun’un 108. maddesinin 4, 5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olup, mahkumiyet hükmünde, mükerrir olan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin belirlenmesi,
3) Sanığın, hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı, velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3. maddesi gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılabileceğine karar verilirken, diğer kişiler hakkındaki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkilerini kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 28/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.