Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/11552 E. 2015/35175 K. 08.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11552
KARAR NO : 2015/35175
KARAR TARİHİ : 08.12.2015

Tebliğname No : 1 – 2014/118601
MAHKEMESİ : Ordu Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/02/2014
NUMARASI : 2013/255 (E) ve 2014/46 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Tanık Hasretgül beyanı, sanık savunması ve olayın özelliklerine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin 2/b bendinde belirtilen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1) Sanığın, olay gecesi evinden suçta kullandığı bıçağı aldığı ve ardından katılanın evine giderek katılanı batın bölgesinden iki kez bıçakla hayati tehlike geçirecek şekilde yaralaması ve sanığın eylemini tanık Burcu’nun araya girmesi üzerine tamamlayamadığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemini bıçakla, katılanın hayati bölgesini hedef alarak birden fazla vurmak suretiyle gerçekleştirmesi ve tanığın engellemesi üzerine eylemini devam ettirememesi nedeniyle tüm dosya kapsamı ve rapordaki bulgulara göre sanığın üzerine atılı adam öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyeti yerine isabetsiz gerekçe ile yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,
2) Sanığın psikolojisinin bozuk olduğu gerekçesiyle annesinin talebi üzerine Ordu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/969 E -2013/186 K sayılı 25.2.2013 tarihli vesayet kararı ile hacir altına alındığı dosya içinde mevcut karar fotokopisi ile anlaşılmakla, sanığın suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin bulunup bulunmadığına dair 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesi kapsamında olmak üzere uzman doktor raporunun aldırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Kabule göre, hükme esas alınan Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 12.2.2014 tarih, 2014/90 sayılı raporunda katılanda mevcut yaralanmanın duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığının tespiti için katılanın tekrar muayene edilmesi gerektiğinin belirtilmesine rağmen, bahse konu rapor alınmadan Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 12.2.2014 tarih, 2014/90 sayılı raporunun hükme esas alınması suretiyle eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321, 326/son maddeleri uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulması suretiyle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 8/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.