Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/13356 E. 2015/28930 K. 20.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13356
KARAR NO : 2015/28930
KARAR TARİHİ : 20.10.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/370659
MAHKEMESİ : İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/04/2011
NUMARASI : 2010/339 (E) ve 2011/102 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 324/4. maddesi gereğince terkin tutarı altında kalan yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılması gerektiği gözetilmemiş ise de; bu husus kararın kesinleştirme aşamasında mahkemesince dikkate alınabileceğinden, bozma sebebi yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarnın reddine; ancak,
a) Sanığın adli sicil kaydında yer alan suç tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, yargılama konusu suçla ilgili kurulacak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmemesine rağmen, 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesine uygun şekilde objektif ve subjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği ayrı ayrı değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
b) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,
2) Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın üzerine atılı hakaret suçlamasını hiçbir aşamada kabul etmediği, soruşturma aşamasında dinlenilen tanık Mahmut Yayıcı’nın, mağdur Ali’nin sanığa “in aşağıya, in aşağıya” dediğini, sanığın ise mağdura “işine git” dediğini duyduğuna, kafa ile mağdura vurduğuna, tarafların aralarında geçen konuşmaları duymadığına dair beyanları karşısında, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunamadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.