YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13688
KARAR NO : 2015/33190
KARAR TARİHİ : 23.11.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/306670
MAHKEMESİ : Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 30/05/2013
NUMARASI : 2011/106 (E) ve 2013/283 (K)

Mahalli mahkemece   verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)  Sanıklar M.. A.. ve H.. G.. hakkında  hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelen temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz mercince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) a) Sanıklar M.. A.. ve H.. G.. hakkında katılan Yasin’i yaralama  suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen sanık müdafinin ve sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Sanıkların üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemeleri, katılan Yasin’in mahkmece alınan beyanında olay günü sigara ve alkol isteme meselesinden çıkan tartışmada sanık Coşkun’un cebinden çıkardığı bıçakla kendisini yaraladığını açıkça beyan etmesi, sanıklar Murat ile Halil’ in katılana yönelik herhangi bir eyleminin olmaması ve yaşanan tartışma esnasında sanık Coşkun’un bıçağı cebinden çıkarmak suretiyle katılanı yaralaması karşısında sanıkların diğer sanık Coşkun’un eylemine iştirak etmedikleri mağdur beyanından anlaşılmakla 5271 sayılın CMK’nin 223/2-b maddesince sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
b) Sanık Coşkun hakkında katılanlar Yasin, Bekir ve Muhlis’i yaralama suçlarından   kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
aa) Sanık müdafinin 30.05.2013 tarihli celsede lehe olan hükümlerin uygulanmasını açıkça talep etmiş olması ve kararın gerekçesinde sanıkların mahkemedeki olumlu davranışlarının lehlerine takdiri indirim nedeni olarak kabul edildiğinin belirtilmesi karşısında hüküm fıkrasında sanık hakkında hükmolunan cezalarda 5237 sayılı TCK’nin 62/1. maddesinin uygulanmaması suretiyle kararda çelişkiye düşülmesi,
bb) Sanığın katılan Bekir’e yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının mahkemece kabulü karşısında sanık hakkında hükmedilen cezada 5237 sayılı TCK’nin 35/2. maddesince indirim yapılmayarak kararda çelişkiye düşülmesi,
cc) Sanığın savunmasında olay günü katılanların kendisine saldırdığını beyan etmesi, kavga olayının karşılıklı olması ve sanık hakkında tanzim olunan 11.10.2010 tarihli geçici raporda bulguların mevcut olması karşısında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde açıkça tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
dd) Tekerrüre esas alınan Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/140-126 Esas ve Karar sayılı 08.08.2008 tarihli ilamına konu suçun işlendiği tarih itibariyle sanığın 18 yaşından küçük olması karşısında sanık hakkında tekerrüre hükmedilemeceği gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesine aykırı davranılması,
ee) 5275 sayılı Kanunun 108. maddesince yalnızca hapis cezasına mahkumiyet halinde tekerrüre hükmedilebileceği, sanık hakkında hangi hükümler için tekerrüre hükmedildiği açıkça belirtilmeyerek infazda tereddüt oluştarabilecek şekilde hüküm tesisi,  
Bozmayı gerektirmiş, sanık Murat ve Coşkun müdafii ile sanık H.. C..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesidikkate alınarak isteme uygun BOZULMASINA, 23.11.2015 günü oybirliği ile karar verildi.