Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/13693 E. 2015/34783 K. 03.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13693
KARAR NO : 2015/34783
KARAR TARİHİ : 03.12.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/318556
MAHKEMESİ : İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/06/2013
NUMARASI : 2009/1265 (E) ve 2013/461 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında mağdur T.. D..’ı yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile yapılan değişiklik uyarınca sanığa verilen doğrudan verilen adli para cezasının kesin olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı CMK’nin 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2)Sanık hakkında mağdurlar M.. S..,Ş. İ. ve U.. K..’a yönelik yaralama suçundan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA, 03/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.