YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15299
KARAR NO : 2015/31192
KARAR TARİHİ : 05.11.2015

Tebliğname No : 3 – 2013/391119
MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 4. Çocuk Mahkemesi
TARİHİ : 26/09/2013
NUMARASI : 2012/205 (E) ve 2013/398 (K)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık hakkında görevli memura mukavemet, mağdur Mustafa’ya karşı hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hakaret suçunda aleniyet nedeni ile sanığa verilen cezanın artırılmasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi mahallinde tamamlanması mümkün yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Görevli memura mukavemet suçunda sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nin 265/3 maddesi uyarınca artırım yapılırken artırım oranının eksik uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun ONANMASINA,
2)Sanık hakkında mağdur Tayfun’a karşı hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a)İddianamede sanık hakkında sadece katılan Mustafa’ya karşı hakaret suçundan dava açıldığı Tayfun’a karşı hakaret suçundan dava açılmadığı halde bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
b)Mağdurun hazırlık aşamasında ve mahkemedeki ifadelerinde yaralanmasının hangi sanığın eylemi ile ve nasıl olduğu konusunda net bir anlatımda bulunmaması, suça sürüklenen çocuğun suçlamayı kabul etmemesi karşısında,bu husus mağdura sorulup açıklattırılarak suça sürüklenen çocuğun diğer sanıkların eylemine iştirak ettiğine dair deliller karar yerinde gösterilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 05/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.