YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/19241
KARAR NO : 2015/34887
KARAR TARİHİ : 07.12.2015
Tebliğname No : 3 – 2013/364743
MAHKEMESİ : Sütçüler Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 11/09/2013
NUMARASI : 2013/8 (E) ve 2013/49 (K)
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar Yusuf ve Gülsüm hakkında, katılan Osman’ı basit kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 sayılı CMK’nin 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanıklar Yusuf ve Osman hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler ile sanık Yusuf hakkında katılan Osman’ı tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan-sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık Osman hakkında, müşteki Yusuf’u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Müştekinin olay tarihinde, akrabası tanık D.K.ve kardeşlerine ait olup herkesin kullanımına açık olan kuyudaki sudan sanığın faydalandığını görünce sanıkla tartışmaya başladığı, ardından tarafların karşılıklı birbirlerine hakaret edip kavga ettikleri, kavga sonucunda sanığın da müşteki tarafından yaralandığı anlaşılmakla, olayın gelişimine göre sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.