YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/20177
KARAR NO : 2015/36445
KARAR TARİHİ : 21.12.2015

Tebliğname No : 4 – 2014/189600
MAHKEMESİ : Sivaslı Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 12/12/2013
NUMARASI : 2012/117 (E) ve 2013/431 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Katılanlar vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden, sanık R.. B.. hakkında katılanları basit kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar ile sanıklar S.. B.. ve A.. B.. hakkında katılanları basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini katılanlar lehine vekalet ücreti yönünden temyiz ettiği, Ş.. K.. ve C.. T.. hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine ve R.. B.. hakkında katılanları basit kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik bir temyiz istemi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanık R.. B.. hakkında, katılanları basit kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 sayılı CMK’nin 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılanlar vekilinin temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanıklar S.. B.. ve A.. B.. hakkında, katılanları basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar hakkında tayin olunan cezaların, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükümlerin, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, katılanlar vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 14.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.