YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/20694
KARAR NO : 2015/35704
KARAR TARİHİ : 14.12.2015

Tebliğname No : 3 – 2014/37835
MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 13/12/2013
NUMARASI : 2013/304 (E) ve 2013/1214 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Dosyada mevcut tüm delillere göre yargılama konusu olayda sanığın babasının mağdur tarafından yaralanması ve mağdurun bu olayı konuşmak için büfesine giden sanığın üzerine yürümesi üzerine, sanığın bira şişesi ile mağduru yaraladığı olayda; sanığın yaralama eylemini tahrik altında işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanığın eylemini 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f.4 maddesine göre silahtan sayılan şişe ile vurarak gerçekleştirdiğinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanığın cezasında 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesine göre arttırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,
3) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.