YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/20777
KARAR NO : 2015/26791
KARAR TARİHİ : 30.09.2015
Tebliğname No : KYB – 2015/202250
Muhtelif suçlardan Tarsus Ağır Ceza Mahkemesinin 02/03/2011 tarihli ve 2011/786 değişik iş sayılı kararı ile içtimalı 18 yıl 16 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü F.. C.. hakkındaki hapis cezalarının infazı sırasında, firar fiilinden dolayı kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 15/08/2008 tarihli ve 2008/104 sayılı kararının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 14/4. maddesi gereğince onanmasına ilişkin Adıyaman İnfaz Hakimliğinin 19/08/2008 tarihli ve 2008/72 esas, 2008/72 sayılı kararını müteakip, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine ilişkin Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 12/08/2014 tarihli ve B.M. 2014/2701 sayılı kararına karşı yapılan itiraz ile açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin, hükümlünün açık kurumda hükümlü iken 13/08/2008 tarihinde firar ettiği, 18/08/2008 tarihinde yakalanarak kapalı kuruma alındığı, 14/10/2010 Tarihinde disiplin cezasının kaldırıldığı ve üzerinden 6 aydan fazla bir sürenin geçtiği dolayısıyla hükümlünün durumunun ilk defa açık kuruma ayrılma şartlarını düzenleyen ikinci bölümün altında yer alan 8. maddeye değil, dördüncü bölüm: Kapalı Kuruma İade ve Yeniden Açık Kuruma Ayrılma üst başlığı altında düzenlenen 13. maddeye uyduğu gerekçesiyle, hükümlünün talebinin kabulüne dair Adıyaman İnfaz Hakimliğinin 15/08/2014 tarihli ve 2014/983 esas, 2014/983 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 27.05.2015 tarih ve 2015/10759–34473 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05.06.2015 tarih ve 2015/202250 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin “Kapalı Kuruma İade” başlıklı 12/1- b-son. maddesinde “(1) Açık kurumlarda cezası infaz edilmekte olan hükümlülerden;…b) Firar edenler, …kurum yönetim kurulu kararı ile kapalı kuramlara iade edilir ve bu karar derhal infaz hakimliğinin onayına sunulur.” şeklindeki düzenleme ile aynı Yönetmeliğin “Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler” başlıklı 8/1-e-son maddesinde “(1) Kapalı kurumlarda bulunan hükümlülerden;…e) Eğitimevleri hariç kapalı veya açık kuramlardan firar edenler, ..açık kuramlara ayrılamaz, “şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Adıyaman Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü iken 13/08/2008 tarihinde firar eden F.. C..’ın 18/08/2008 tarihinde yakalanarak aynı Açık Ceza Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü İşyurdu Yönetim Kurulu Başkanlığının 15/08/2008 tarihli ve 2008/104 sayılı kararı ile kapalı ceza infaz kurumuna iade edildiği ve anılan iade kararın Adıyaman İnfaz Hakimliğinin 19/08/2008 tarihli ve 2008/72 esas, 2008/72 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmakla, yukarda belirtilen Yönetmelik maddeleri kapsamında hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılamayacağı gözetilerek talebin ve itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine göre, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler” kısmı ve Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun 2014/Bşk-485 Esas, 2015/105 sayılı kararı, 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 19. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE; dosyanın incelenmek üzere ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE; 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.