YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/23174
KARAR NO : 2016/6068
KARAR TARİHİ : 08.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan … Sulh Ceza Mahkemesinin 20.09.2013 tarih ve 2013/629 E., 2013/854 K. numaralı ilamıyla sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de aynı mahkemenin 31.01.2014 tarihli ek kararıyla mahkumiyet hükmünün infazının durdurulmasına ve 5237 sayılı TCK’nin 32/1. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK’nin 223/3-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında belirtilen hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,
2) Adli sicil kaydında üç aydan fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile cezalandırıldığına dair mahkumiyet hükmü bulunmayan sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı TCK’nin 51. ve 5271 sayılı CMK’nin 231. maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi,
3) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.