YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/25308
KARAR NO : 2015/29268
KARAR TARİHİ : 21.10.2015
Tebliğname No : 2015/252956 Kanun Yararına Bozma
Kasten yaralama suçundan sanıklar G.. K.., G.. K.., T.. K.. ve M.. K..’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/1 ve 29. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanıkların anılan Kanun’un 53/1-a, b, d ve e maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına, (c) maddesinde belirtilen haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına dair Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2012 tarihli ve 2010/490 esas, 2012/1850 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 03.07.2015 tarih ve 2012/14097–44980 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 13.07.2015 tarih ve 2015/252956 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/2. maddesinde yer alan “Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz.” ve 3. fıkrasındaki “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, anılan maddenin 1 -c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğu ile anılan maddenin 1. fıkrası a, b, d ve e bentlerinde yazılı hak yoksunluklarının ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine, daha önce Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 07.01.2015 gün, 2013/5263 Esas, 2015/407 sayılı kararı ile temyiz incelemesi yapılmış olmasına göre,Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler” kısmı ve 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın incelenmek üzere ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.