YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/25318
KARAR NO : 2015/29266
KARAR TARİHİ : 21.10.2015

Tebliğname No : 2015/249247- Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından sanık H.. Ö..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (iki kez), 35 ve 62. (iki kez) maddeleri uyarınca 2.400,00 ve 1.800,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2015 tarihli ve 2014/459 esas, 2015/82 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 29.06.2015 tarih ve 2015/13369–42980 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.07.2015 tarih ve 2015/249247 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın mağdur-sanık Ö..B..a yönelik eylemi teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek teşebbüs indirimi yapılırken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 35. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesinin mahallinde düzeltilebilecek noksanlık olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında mağdurlar İ.. G.. ve Ö.. B..’a yönelik eylemleri nedeni ile ceza verilmiş ise de, mağdur İsmail’in 17/05/2003 doğumlu olup, her ne kadar 06/09/2013 tarihli avukat katılımı ile alman ifadesinde sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmiş ise de, yaşı itibari ile mağdur adına şikayet hakkını kullanmaya sahip olan anne ve babasının sanıktan şikayetçi olduklarına dair beyanları bulunmadığı, mağdur-sanık Ö.. B..’ın ise 02/05/2014 tarihli ifadesinde şikayetten vazgeçtiğini beyan ettiği ve sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul etmediğine dair bir beyanı da olmadığı cihetle, sanık hakkında her iki suçtan düşme kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Nizip 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/01/2015 tarihli ve 2014/459 esas, 2015/82 sayılı kararının 5271 sayılı 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında mağdur İ…G.. ve mağdur Ö..B..’ı yaralama eyleminden açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 73/4. maddesi delaletiyle 5271 sayılı CMK’ nin 223/8. maddesi gereğince yaşı küçük
mağdur İ..G..ş’ün velisi annesi H.. G..ve mağdur Ö.. B..0’ın şikayeti söz konusu olmadığından ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2015 gününd0e oybirliğiyle karar verildi.