YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/27110
KARAR NO : 2016/7180
KARAR TARİHİ : 22.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Koşulları bulunmadığından, sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK’un 318 ve 5271 sayılı CMK’nin 299. maddeleri uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;
1)Sanık … hakkında, mağduru kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanığın üzerine, atılı kasten yaralama suçunu işlediğine dair, mahkumiyeti için yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delillerin olmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2)Sanık … hakkında, mağduru kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Oluşa , sanığın aşamalarda tutarlılık gösteren ve aksi sabit olmayan savunmalarına ve dosya içeriğine göre, mağdurun kendisine hakaret etmesi ve üzerine yürümesinden duyduğu kızgınlıkla atılı kasten yaralama suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında , sanık hakkında TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamı ile uyumlu olmayan gerekçeyle uygulanmamasına karar verilmesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı
ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, TCK’nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.