YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/27241
KARAR NO : 2016/8995
KARAR TARİHİ : 11.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelen sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
  Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun  Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanığın temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak  REDDİNE,
2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelen sanığın temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanığın savunmasında benzin istasyonunda pompa görevlisi olarak çalıştığını, daha önce katılanın istasyona gelip olay çıkardığını, olay günü katılanın yine geldiğini, küfür ederek bağırıp çağırmaya başladığını akabinde kendisine saldırdığını beyan etmesi, tanık olarak dinlenen … ile …’nun beyanlarında olayın başlangıcını görmediklerini belirtmeleri, kavga olayının karşılıklı olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238-367 sayılı kararı karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29/1. maddesince haksız tahrikin uygulanıp uygulanamayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşısında TCK’nin 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 11.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.