YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/28626
KARAR NO : 2016/7106
KARAR TARİHİ : 21.03.2016

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … ile … hakkında müşteki …’ ya yönelik kasten yaralamadan kurulan hükmün açıklanmasnın geri bırakılması kararlarına yönelen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
5271 sayılı CMK’ nın 231/12. maddesi gereğince Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve itiraz merciince 21.01.214 tarihli 2014/492 Değişik iş sayılı karar verildiği anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkında müşteki …’ ya yönelik kasten yaralamadan kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun  Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan sanık müdafinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak  REDDİNE,
3) Sanık … hakkında mağdur …’ ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’ nın 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edildiği ancak bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşılmakla bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,
4) Sanık … hakkında mağdur …’ ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelen sanık müdafinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;
a) Mağdur …’ nin mahkemece alınan beyanında kendisini yaralayanın sanık … olduğunu, sanık …’ dan başka kendisine vuran olmadığını beyan etmesi, 15.12.2011 tarihli CD izleme tutanağında belirtiliği üzere mağdura vuranın sanık … olması ve kavga olayının gece karanlığında aniden gelişmesi karşısında sanık …’ ün sanık … ile birlikte fikir ve irade birliği içerisiğnde hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmaması karşısında 5271 sayılı CMK’ nın 223/2-e maddesince sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü tesisi,
Kabule göre de;
b) Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’ nın 53. maddesindeki 1., 2., ve 4. fıkralarındaki bazı hükümlerin iptal edilmesi karşsında TCK’ nın 53. maddesinin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca CMUK’ nın 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme aykırı BOZULMASINA, 21.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.