YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/30299
KARAR NO : 2015/31959
KARAR TARİHİ : 11.11.2015
Kasten yaralama suçundan sanık M.. Ş..’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (üç defa), 86/3-e ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve iki kez 3 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 58/6. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve 53/1. maddesinin a,b,d,e bendlerindeki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına dair (kapatılan) Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/06/2014 tarihli ve 2011/70 esas, 2014/753 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı’nın 01.09.2015 tarih ve 2015/17813 – 57546 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 18.09.2015 tarih ve 2015/308886 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
1) Sanığın mükerrir olduğu kabul edilerek cezasının mükerrirlere özgü infaz
rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; sanığın sabıka kaydında yer alan tüm ilamların sanığın 18 yaşından küçük olduğu dönemde işlemiş olduğu suçlara ait olduğu cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme gereğince sanığın sabıka kaydında yer alan ilamların tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde,
2) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/2. maddesinde yer alan “Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz.” ve 3. fıkrasındaki “Mahkûm olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, anılan maddenin 1 -c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından vesayet ve kayyımlıkla ilgili hak yoksunluğu ile anılan maddenin 1. fıkrası a, b, d ve e bentlerinde yazılı hak yoksunluklarının ise cezanın infazının tamamlanmasına kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Adalet Bakanlığı’nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Marmaris 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/06/2014 tarihli ve 2011/70 esas, 2014/753 sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında mağdurlara karşı yaralama eyleminden kurulan hükümlerden tekerrür uygulanmasına ilişkin parağrafın çıkartılmasına, hüküm fıkrasının TCK’nin 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerinin, “5237 sayılı TCK’nin 53/1-a,b,c,d,e bentlerinde yazılı hakları kullanmaktan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nin 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlığa ait yetkileri kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK’nin 53/3. maddesi hükmü gereğince şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde değiştirilmesi, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.