YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9314
KARAR NO : 2015/32835
KARAR TARİHİ : 18.11.2015

Tebliğname No : 4 – 2013/253530
MAHKEMESİ : Mersin(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 16/04/2013
NUMARASI : 2009/1297 (E) ve 2013/560 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;
Şikayetçi sanık M.. F.. B.. müdafiinin süresinde temyiz dilekçesi vererek kararı temyiz ettiği, şikayetçi vekilinin 5271 Sayılı CMK’nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suçtan zarar gören şikayetçi M.. F.. B..’ın CMK’nin 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile dosyanın yapılan incelemesi sonucunda;
1) Sanıklar M.. B.. ve S.. B.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik yapılan incelemede;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı sanıklar müdafii’nin itirazı üzerine Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesince itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmakla, karar gereğinin merciince yerine getirilmesi için temyizen incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE;
2) Sanıklar M.. F.. B.. ve S.. B.. haklarında hakaret eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar müdafiinin beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararı olmadığı anlaşılmakla, CMUK’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,
3) Sanıklar F.. Ş.., A.. Ş.. haklarında hakaret eylemlerinden kurulan beraat hükümleri ile sanık A.. Ş.. hakkında Safinaz’ı yaralama eyleminden kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;
Katılan M.. B.. hakkında olayın olduğu 30.10.2010 tarihinde alınmış basit tıbbi müdahale ile giderilebilir yaralamasının olduğuna ilişkin doktor raporu olmasına, katılanın F.. Ş.. ve kızının kendisine vurduklarını beyan etmesine karşın, sanıklar F.. Ş.. ve A.. Ş.. hakkında mahkumiyet yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş katılan sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.