YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/16998
KARAR NO : 2017/15168
KARAR TARİHİ : 22.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetine, temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 305 ve 310. maddeleri uyarınca re’sen temyize tabi olanlar dışındaki hükümlerin temyizen incelenebilmesi için süre ve istem koşuluna uygun bir temyiz davası bulunması zorunlu olup, katılanlar vekilinin temyize cevap dilekçesine böyle bir özellik atfedilemeyeceğinden tebliğnamede yer verilen düşünceye iştirak edilmemiştir.
1) Sanık hakkında katılan …’i kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair hükmün incelenmesinde;
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre; 14.4.2011 gün ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değiştirilen 5320 sayılı CMK’nin yürürlük ve uygulanmasına ilişkin kanuna eklenen geçici 2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezasının miktarı göz önüne alındığında hüküm kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından temyiz isteminin reddine ilişkin 12.07.2016 tarih ve 2016/39 (E) ve 2016/1067 (K) sayılı ek karar usul ve yasaya uygun görüldüğünden sanığın temyiz itirazlarının reddiyle temyiz talebinin reddi kararının ONANMASINA,
2) Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a) Sanığın katılan … ile evlenmek istediği ve bu durumun katılan tarafından kabul görmediği, sanık hakkında suç tarihi öncesinde katılanlara yönelik cinsel taciz ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar verildiği, suç tarihinde isesanığın içkinin de etkisiyle yüksek sesle katılan …’in ismini anarak onu sevdiğini, onun ise başkalarına gönül verdiğini söylediğini ve bu nedenle katılanlarla arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğünü savunması ile katılan beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın eylemlerinin bir bütün olarak cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hakkında 5237 sayılı TCK’nin 123. maddesinden mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre;
b) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.